Het begin
Een kleine 12 jaar geleden kochten we een stuk grond van 65 are in het
landelijke Kortessem (tussen Hasselt en Tongeren) tegenover de boerderij van
mijn ouders. Het is omgeven door een paar huizen, verder zo ver we kunnen zien
enkel weiden met hoogstamfruitbomen en velden,
Nog voor de woning rechtstond begon ik al te dromen over de tuin.
Nu, 9 jaar geleden ,begin november 1995 begonnen we eraan.
Rust bij het water
Nu was het nooit de bedoeling om een grote tuin aan te leggen.
Ik begon met een 300m² en de rest bleef weiland dat werd kortgehouden door de
koeien van mijn vader.
De eerste tuin is eerder strak van vorm, aangepast aan de stijl van onze woning,
maar toch is er in de borders ruimte voor luchtigere beplanting. Ook een
vijvertje stond op de verlanglijst. Deze hebben we eigenhandig uitgegraven en
aangelegd.
Al vlug werd de omheining weer een stuk naar achter verplaatst en kwam er een
tweede kamer bij.
De tweede fase
Tijdens mijn nachtdiensten gebeurde het denkwerk en in mijn vrije dagen (ik werk
14 nachten per maand als psychiatrisch verpleegkundige op een dienst
Kinderpsychiatrie) voerde ik het uit.
Terrasjes en paden aanleggen, vijver uitgraven, dat is mijn ding, meer dan koken
en zo. Gelukkig heb ik een schat van een man die dat voor zijn rekening neemt en
mij in het huishouden helpt.
Hoe het verder ging
Dus volgden de volgende 4 jaar een cottagetuin, een vlinder- en bijentuin, een
geurtuintje, een kruidentuin en een bloemenweide.
De afgelopen jaren volgde ik een cursus tuinontwerp en een opleiding herboriste
die drie jaar duurde. Ik maak ook een aantal dingen zelf zoals goudsbloemzalf,
St.Jansolie, kweeperengelei, rozenbottelsiroop,...
Nu blijft er nog een stuk weide over van 15 are, de rest is ingenomen door de
tuinen.
Voorlopig wordt er niet meer uitgebreid maar deze herfst hebben een tante van
mij (die al even tuinverslaafd is al ikzelf) en ik grondige veranderingen
aangebracht in een aantal borders. Wij kijken nu al ongeduldig uit naar het
komende tuinseizoen om de resultaten te zien en te keuren.
Onze grootste rijkdom
In onze tuin vind je een grote variatie aan vaste planten, kruiden en grassen.
Ik heb een zwak voor geurplanten. Maar wat wij het belangrijkst vinden, is het
natuurlijke karakter van de tuin. Daar heb ik bij de plantenkeuze en inrichting
dan ook rekening mee gehouden. De prachtige landelijke omkadering draagt meer
dan zijn steentje bij.
Mijn geluk is compleet als ik zie dat vogels, vlinders, bijen,...zich
thuisvoelen in onze tuin.
De natuur is toch onze grootste rijkdom.
Een zitje om rustig te genieten
Vaak zie je mij niet zitten in de tuin, meestal vind je mij terug ergens tussen
de planten en struiken. Bezoekers van onze tuin tijdens de open tuindagen
genieten wel van de zithoekjes.
Voor mij zit het genot in het creëren en het aankleden ervan.
De tuinzitjes zijn voor mij meestal het vertrekpunt van de zichtassen vanwaar ik
borders bekijk en beplant.
Achter ieder hoekje een verrassing
Wij hebben onze tuin bewust in kamers ingedeeld. Je kan het werk beter
spreiden (je ziet de rommel niet overal als je met grote werken bezig bent in
één van de tuinen) maar je krijgt zo ook een spanningselement. Achter ieder
hoekje, achter iedere haag wacht een verrassing.
Stilleven
Op verschillende plaatsen in de tuin heb ik geprobeerd om met simpele materialen
een aantal subtiele hoekjes te maken die het verrassingselement van de tuin
moeten vergroten zonder afbraak te doen aan het natuurlijk karakter ervan.
Wintersilhouet
Het is belangrijk dat de tuin er ook in de winter aantrekkelijk uitziet.
Daarom maak ik graag gebruik van een aantal wintergroene heesters. Hier en daar
een krans of een terracotta pot en zelfs putje winter straalt de tuin
leven uit.
Vogeltuin
Vogels hebben het niet makkelijk in de winter. In
onze tuin staan veel besdragende struiken maar toch verwennen
we hen nog graag wat extra. En ze kennen het vlug. Onze tuin lijkt
stilaan op een vogelstad.
De toekomst
Deze winter komt er in elk geval nog een kweektuintje met een kleine
serre, die ik voor een prijsje van mijn buurvrouw heb kunnen kopen,
bij.
Dan kunnen we wat beter experimenteren met planten.
Met al dat werk nog voor de boeg zal het zo weer voorjaar zijn.
Verder weet je nooit wat de toekomst brengt, maar ik hoop van harte
dat ik samen met mijn gezin nog jaren kan genieten van onze tuin,
van het wroeten met mijn handen in de aarde om zo ons eigen stukje
paradijs op aarde te maken.
foto's tuin: Josi Grosemans
